Ég ætla ekki að skrifa mikið núna, en ég verð bara að segja að vægast sagt hata lestar. Okei, þær er góðar til síns brúgs en ég var ekki sáttur með lestarnar í dag. Eins og áður hefur komið fram ætlaði ég að vera kominn til Avoriaz núna á skíði með Anders en nei allt kom fyrir ekki í dag.

Þegar ég mætti á lestar stöðina var mikið fólki þar inni sem er frekar óvanalegt en hvað veit ég. Ég fann sporið mitt og svo þegar lestin kom ekki var tilkynnt að seinkun væri á lestinni, 1tími og 30mín. Allt í lagi, ég fer inn á lestar stöðina og bíð eins og allir hinir. Eftir góðan klukkutíma inni í stöðinni er tilkynnt að lestin sem ég ætlaði að taka sé að koma en hún fari ekki alla leið heldur stoppi á næstu stöð á undan. Ekki alveg það sem ég vildi heyra. En það var ekki öll von úti, það var önnur lest sem átti að koma fljótlega, en það var þó einhver seinkun. En svo var tilkynnt að lestinni seinkaði enn meira og þá sá ég fram á að komast ekki alla leið á skíða staðinn í kvöld, því að ég hafði ekki náð í rútuna fyrir síðasta spöllinn. Þá ákvað ég eftir að búinn að vera í um það bil 3 klukkutíma að bíða á lestarstöðinni að draga mig í hlé á meðan ég var með smá forskot, það er að segja að taka lest snemma í fyrrimálið þegar kerfið er vonandi komið í lag heldur en að vera í von eða óvon einhversstaðar á miðri leið. Þannig að núna er ég búinn að vera í Grenoble í staðinn fyrir að vera kominn til Avoriaz og vera að fara á skíði á morgun.

Ég get ekki sagt að ég sé sáttur og það er líka eins gott að þetta gangi betur á morgun heldur en í dag. Reynsla dagsins í dag á lestunum er ekki alveg að gera sig.

Ég ætla að fara að sofa núna því ég þarf að vakna snemma í fyrramálið til þess að ná lestinni. Þannig að þar til næst.
Salut
Guðni

Ég er farinn að hafa svolitlar áhyggjur af mér, ég verð bara að segja það. Standarinn hjá manni er gjörsamlega að fara til andskotans. Ég er búinn að hafa það að á stefnuskránni að finna lyftingar sal sem hérna á garðinum hjá mér í langan tíma. Ég hef gert 3 tilraunir til þess að finna hann, en allt fyrir ekki það fann ég hann bara ekki. Síðan á mánudaginn tókst mér loks að finna hann. Sem sagt kannski svona 15fm herbergi með eini niðurtogstæki, einu hjóli, litlu róðradóti og 2 bekkpressubekkjum. Þetta er fínt, það er ekki það, heldur þegar ég sá þetta sagði ég við sjálfan mig:"Þetta er bara rosalega flott, miklu betra en ég reiknaði með". Það er nokkuð slæmt þegar væntingarnar á hluti í Frakklandi eru orðnar lægri en veruleikinn er því að standardinn er nú alveg nógu lítill. Það er aldrei að vita nema að pabbi þurfi að skipta um klósett heima og setja eina svona holu eða alvega að taka setuna því að því er maður orðinn vanur. Nei, það held ég nú ekki.

Ég sé það að ég hefði kannski átt að taka mér aðeins lengri tíma í það að reyna að stafa nafnið mitt í síman þegar ég pantaði íbúðina í Les 2 Alpes. Allavega fékk ég nafnið mitt sem: Gethi Raosenkgaear. Það er kannski bara ágætt að heita svona rosalega sérstöku nafni að það er það sérstakt að virðist skipta litlu máli hvenig það er stafset að samt radar bréfið í réttar hendur. Sem sagt, ég fékk bréfið og allt er í góðum málum. Við fáum íbúðina og allt á að vera frágengið. Þetta tókst mér og það allt á frönsku. Ég bara nokkuð ánægður með sjálfan mig, verð nú bara að segja. Maður lærir alltaf eitthvað.

Í gær átti að draga mig á skauta af nokkrum hokkýóðum kanadískum vinum mínum. Ég hef aldrei skautað svo að hægt sé að tala um þannig að ég var búinn undir verki og marbletti í dag. En þegar við komum í höllina var svellið upptekið því það var hokkýæfing í gangi. Við það urðu allir upprifnir og eiginlega fór allir í trans. Það var ekkert annað rætt en hokký það sem eftir lifði kvöldsins. Ég var nú aðeins út úr umræðunum því að allt sem ég veit um hokký er Happy Gilmore og hún er nú meira um golf heldur en hokký. Ég vissi allavega að maður má ekki taka af sér skautan og reyna að stinga einhvern. En eftir allar þessar umræður náði ég nú að sanka að mér smá vitneskju um hokký og verð nú að segja að þetta er nú nokkuð magnað sport.

Ég iða nú samt alveg í skininu núna. Ég er að fara að hitta Anders núna á laugardaginn og vera með honum á skíðum í nokkra daga. Það verður nú fjör. Þar er frekar maganað er danir og skíði fara bara rosalega vel saman þrátt fyrir að Danmörk nánast flat. Spennan er það mikil að í kvöld er meiningin að pússa og laga skíðin mín með Felix og fleirum og á meðan verður horft á einhvern rosalega skíðamyndband sem Felix er búinn að downloada. Ekki dónalegur undirbúningur fyrir skíðaferðina.

Ég ætla að hætta núna og fara undirbúa mig fyrir kvöldið.
Salut
Guðni

Það er skrítið hvernig hlutirnir koma aftan að manni. Ég vissi alveg að fullt af fólki sem ég er búinn að kynnast kæmu ekki aftur eftir jól en samt sem áður kemur það mér alltaf jafn mikið á óvart þegar það er ekki hérna. Það var Rabot partý í gær og það var fullt af fólki en mér fannst samt vanta fullt af fólki sem var venjulega alltaf. Holllendingarnir sem ég umgegst töluvert eru allir farnir heim og þar mun sérstaklega um hana Marjolijn sem bjó fyrir ofan mig og ég var vanur að bjóða í mat og umgangast töluvert mikið. Ætli ég sé ekki bara að segja að ég sakni vinanna sem voru hérna áður en þýðir nú bara það að maður þarf að eignast nýja vini. Ég á samt eftir að sakna allra hinna.

Já, ég er kannski svoldið á tilfinningalegum nótum núna en það helgast af því að ég létt verða að því að gera mjög tilfinningaríkan hlut í dag. Ég fór í fyrsta skiptið í Carrefour án Munda í næstum 3 mánuði. Ég verð bara að segja það að var svoldið einmannalegt. Ég fór á hjólinu en Mundi ekki hafa neinar áhyggjur, ég hélt hinu íslenska neyslubrjálæði vel á lofti. Ég var nú mjög pláss meðvitaður enda kom ég öllu með glans í hjólatöskurnar. En það eftirgjöfin í neyslunni var engin, og þá meina ég engin. Smokkfiskur og sjávarfang, vín, foie gras og þar frameftir. Hér eftir er ekki hægt að slakka neit á.

Í gær var partýið á Rabot. Það var Jan, líka þekktur sem MistaJ, sem var að plötusnúðast. Hann er einn af Þjóðverjunum sem ég umgengst töluvert hérna. Það má sko með sanni segja að hann kann sko alveg að þeyta skífum enda var staðurinn líka alveg troðfullur, ekkert minna. Hann hélt uppi góðu fjöri sem enda eins og reglur gera ráð fyrir kl 1, þegar allt rafmagn fer af húsinu. Fram að þeim tíma var fjörið gott enda tilhvers er maður hérna ef maður getur ekki djammað?

Núna um helgina er stefnan set á að fara aðeins á skíði, annars er ég aðeins að spara mig. Ég er nú að fara til Avoriaz, til að hitta Anders, um aðra helgi og þá verður skíðað og án efa líka aðeins djammað á danska vísu. Síðan helgina eftir það koma pabbi og Dísa, og til að leiðrétta smá misskilning þá koma þau 3. febrúar en ekki 4. febrúar eins og áður hefur komið fram á blogginu hjá mér. Við ætlum að fara saman til Les 2 Alpes þar sem vel hægt er að skíða. Ég er búinn að panta íbúð og ég veit ekki betur en að allt sé í góðu með það. Það tók að vísu svoldið langan tíma að stafa nafnið mitt fyrir konuna en ég held að það hafi tekist að lokum.

Jæja, ég ætla að klippa þetta í þetta skiptið.
A +
Guðni

Ég sit inni í herbergi og er að hlusta á gamla slagara í löngum bunum. Hver man ekki eftir No milk today með Herman Hermits? Eða Hang on sloppy með The McCoys? Ég veit ekki alveg hvar ég fækk þessa tónlist, en kan sá hinum sama bestu þakkir fyrir. Ekki skemmir heldur að aftir að ég varð stoltur iPod eigandi núna um jólin og er farinn að nota iTunes til að spila tónlist í tölvunni, þá er hægt að flokka lögin í iTunes eftir gerð þannig að ég get látið tölvuna sjálfa raða upp smellinum til að hafa ofan af fyrir mér. Þetta er alveg magnað.

Ferðin núna um helgina var bara ágæt. Það var rosalega flott að komast burt frá Grenoble og komast aðeins til fjalla. Ég verð að alveg að taka ofan fyrir Frökkunum sem eru í forsvari fyrir Intgre samtökunum. Þau kunna alveg að skipuleggja fínar skemmtanir. Ekki það að þeir sem ég fór með voru nú ekki upp á sitt besta. Við vorum fjögur saman í herbergi, einn var með matareitrun og einni tókst að slasa sig á snjóbretti um daginn þannig að herbergisstemmingin var lítil sem ekki nein. Enda vorum við sorglegi hópurinn sem situr úti í horni og hefur lítil samskipti við aðra. Ég verð að segja mér til málsbóta þá dansaði ég svoldið, flestir þarna voru alveg sót ölvaðir en mér tókst bara ekki að ná þeim hæðum þetta kvöld. Ég endaði líka með því að fara frekar snemma í rúmið sem var líka bara fínt. Það verður djamm eftir þetta djamm, það er nú víst alveg öruggt og það eru næg tækifæri til þess að verða drukkinn og gera einhverja vitleysu. Ég hef engar áhyggjur af því. Svo í gær fór ég á skíði og það skiptir nú engu, það er bara alltaf gaman að fara á skíði, punktur. Umhverfið þarna í kring var líka alveg magnað og rosalega góð tilbreyting frá meingunar metuðu landslaginu í kringum Grenoble. Helgin var því sigur, alveg hvernig sem á það er litið.

Á föstudagskvöldið fórum við á La Panse, sem útlegst á íslensku sem vombin. Kannski ekki mest aðlagandi nafnið norðan Alpa en maturinn þarna var hreint út sagt magnaður. Ég skil núna afhverju Mundi og Svanhildur hæla staðunum svona mikið. Ostrur í forrétt, akurhæna í aðalrétt og síðan Crème brulée í eftirrétt er nú ekki matseðill sem er á hverju veitingar stað. Og kannski það allra magnaðasta við þetta er að máltíðin með víni kostaði aðeins 35€ á mann, sem eru um 2500 íslenskar krónur. Þetta var alveg magnað og var kvöldið heild sinni hið besta. Það var gaman að fara svona með öllum og kveðja Munda og Svanhildi. En þetta var eiginlega tvöfaldur kveðjukvöldverður því að það kemur til með fækka enn meira hérna í Grenoble. Eiríkur og Helga eru búin að ákveða að fara heim og fara núna í vikunni. Þeirra allra verður saknað en það er nú víst að það kemur maður í manns stað eða hérna er það meira að það koma í vinkonur í stað pars. Það er að koma eða eru nú þegar komnar 4 íslenskar stelpur þannig að GRÍS samtökin munu nú halda velli en þó breytri mynd. Ég verð bara að fá að vera væminn og segja að ég á heldur betur eftir að sakna þeirra fjögra sem eru að fara núna því þetta eru allt orðnir vinir mínir og ég er strax farinn að hlakka til að hitta þau heima á klakanum.

Núna er komið að því að ég fari að ljúka þessu bloggi og snúi mér að öðrum verkum.
Þar til næst.
Salut
Guðni

Jæja, nú er komið að því að halda uppteknum hætti. Það er um að gera fyrst ég loksins hafði mig í þá að finna mér nýtt blogg að ég nota það nú og skrifi með reglulegu millibili. En af fyrri reynslu reikna ég með að blogga reglalegu svo lengi sem bloggið líkar við mig og leyfir mér að blogga. Nóg af bitri MSN space reynslu. MSN ekki mitt uppáhald þessa dagana.

Jæja, nú er maður að detta í gírinn, fór bæði á skíði á þriðjudags eftirmiðdag og svo allan fimmtudaginn. Fór með Simoni og fleiri Þjóðverjum á þriðjudaginn en fór með Munda í gær. Það var ekkert smá magnað því að skýhulan var svo lágt að í 600m var maður kominn upp úr skýjunum og þar fyrr ofan var allgjört bongó. Ég fór báða dagana til Chamrousse sem er eitt af "litlu" skíðasvæðinum í grend við Grenoble, 30 mín keyrsla frá Grenoble. Ég verð að segja að svæðið kom skemmtilega á óvart. Nokkuð stórt, skemmtilegar brekkur þarna og kósí umhverfi. Maður á ábyggilega eftir að fara svoldið þanngað. Ég tók skíðin mín og vaxaði þau, sem var án efa löngu tímabært og síðan hjálpaði Mundi mér að skerpa kantana þannig að mér leið eins og ég væri á glæ nýjum skíðum. Ég er síðan að fara núna um helgina með Integre, sem er samtök sem skipuleggja viðburði fyrir erlendu skiptinemana, í skála þar sem verður hægt að skíða og svo er meiningin að hafa skemmta sér á laugardagskvöldið. Ekki slæmt, finnst ykkur nokkuð? Þetta á eftir að vera fjör, vona ég allavega.

Ég er svo líka á fullu að skipuleggja skíðaferðir. Ég ætla að fara að hitta Anders í Avoriaz þar sem hann verður á skíðum ásamt skólafélögum sínum í viku 5. Ég ætla að fara og hitta hann þar og skíða aðeins með honum. Keypti lestarmiða í dag, þannig að nú er það alveg klárt að ég er að fara. Gekk nú frekar brösulega að kaupa miðan en það er önnur og kannski ekki eins áhugaverð saga. Já, svo er pabbi og Dísa systir að koma til mín 4 feb., þar sem meiningin með þeirri ferð er furðulegt nokk líka að fara á skíði. Ég er núna í því að skrifa tölvupósta og spurjast fyrir um íbúðir fyrir okkur að vera í. Það verður nú ekkert smá flott hjá mér að geta slegið um mig með frönskunni og leitt þau um sannleikan hvað varðar Frakkland og franska menningu. Vá, ég er nú alveg að yfirgefa jörðina með þessum háfleygu skrifum mínum, en ég vona að því fyrirgefið mér það, ég er bara allur í skýjunum yfir þessum viðburðum.

Hvað er fleira að gerast merkilegt? Jú, Mundi og Svanhildur eru að snúa tilbaka á Klakan. Þau fara núna um helgina þannig að annað kvöld ætlar GRÍS (GRenoble-ÍSland samtökin) að fara út að borða til að kveðja þau. Það verður skrítið þegar þau verða farin, því ég er nánast orðinn eins og heimalingur hjá þeim. Þau hafa verið rosalega notaleg við mig og verð ég að viðurkenna það hér og nú að ég barasta eftir að sakna þeirra töluvert. En verða að taka við nýir tímar og það kemur maður í manns stað. Ég verð nú að segja að það á eftir að vera skrítið að fara ekki reglulega í Carrefour með Munda og missa okkur saman í alíslensku neyslubrjálæði. Eða fara endurtekið í Decathlon að skoða gefa álit á hinum ýmsustu útivistavörum. Eða þá að fá að njóta hinar endalausu gestrisni sem ríkir heima hjá þeim. Þeim báðum hefur tekist að leiða mig inn í mikinn og góðan sannleika sem ég hefði nú sennilega farið á mis við annars. En ég kem til með að hitta þau aftur, þau búa nú í Reykjavík þannig að þegar ég verð kominn heim verð ég sennilega tíður gestur hjá þeim þar, bara þannig að þið verið tilbúin undir það þegar þar að kemur.

Jæja, ég held bara að ég sé búinn að létta nóg af mér í þetta skiptið.
A plus
Guðni

Jæja, núna er það tilraun 2 til þess að halda úti smá bloggi á netinu. Þetta leiðindar MSN blog virkar bara ekki þannig að þá ætla ég að skrifa hérna blogger.com. Það er semsagt viðbúið að ég komi til með að skrifa reglulega hérna, svo framalega sem þessi síða bilar ekki líka. Mig langar að setja inn myndir fyrir ykkur líka, en það virkaði illa hjá mér inni á þessari síðu, þannig að ef einhver veit um góða síðu þar sem maður getur set inn myndir þá þætti mér vænt um að sá hinn sami léti mig vita.

Annars er ég rosalega góður. Kannski svona eins og flestir vita þá var ég heima um jólin. Ég tókst að hitta marga en það er eins alltaf þegar maður er upptekin við að borða og gera ekki neit, þá er erfitt að koma öllu öðru inn í prógramið. Það var gaman að koma heim, hafa það huggulegt í faðmi fjölskyldunnar og þess háttar. Maður var ekki hlunfarinn af veðrinu, þar sem það var snjór eða rigning til skiptis svo gott sem allan tíman. Það var líka gaman að komast í matinn hjá mömmu og ekki síst gaman að geta eldað í alvöru eldhúsi. Það var líka brjáluð hamingja heima, því að Spice var á lóðarí og Vinur hugsaði með tippinu allan tíman. Margt annað rak á fjörur mínar meðan ég var á klakanum eins og alltaf en það er of langt að segja frá því öllu hérna.

En nú er ég semsagt kominn aftur til Grenoble til þess að taka seinni önnina. Ég hlakka til, nú er maður kominn inn allt miklu betur og sér betur hvað þarf að gera til að láta hlutina ganga betur upp. Fyrir þá sem vita ekki hvað ég er að meina, þá er ég að réttalæta fyrir mér að vera eiginlega bara á skíðum núna í vor. Allt í lagi, ég ætla kannski bara að vera á skíðum, heldur langar mig að hjóla svolið líka, ferðast aðeins um Frakkland og nærliggjandi lönd og svo á ég líka heimboð á nokkuð marga staði sem gaman væri að fara til. Þannig að ég er nú bara að þyrla ryki í augun á sjálfum mér þannig að ég fari ekki á bömmer yfir því að vera ekki að læra eins og heima. Maður á ekki að hugsa svona, en gerir það nú bara samt.

Núna er svoldið af fólkinu sem ég umgekkst hvað mest fyrir áramót annað hvort farið eða að fara. Það er svoldið skrítið, en svona er nú bara lífið. Það kemur maður í manns stað enda er maður ekkert á flæðiskeri staddur. Vá, ég er alveg að gera útaf við sjálfan mig með þessum háfleygu skrifum. Það mætti halda að ég væri þunnur. Það var að vísu þannig í gær að ég var nú bara veikur vegna þynnku. Á föstudagskvöldið var mér boðið í mat hjá Munda og Svanhildi sem endaði með því að við spiluðum og ég og Mundi byrjuðum klára hinar ýmsustu flöskur. Það var nú bara botnfyllir í þeim öllum en drukkum á meðal annars Gajol snafs, Gammel Dansk og eitthvað meira. Heilsan morgun eftir var eftir þessu og í raun fram að kvöldmat. Man þetta næst.

Ég ætla að fara að fá mér að borða núna. Ég skrifa fljótlega aftur.
Salut
Guðni