Eg vil bara byrja a thvi ad leidretta sidasta blogg. Eg er ekki kominn til Islands og kem ekki fyrr en 17.juni . Thannig er mal med vexti ad Krista fekk ekki vegabrefid sitt i sendiradinu thannig ad fyrir hana ad reyna ad koma til Islands thetta skiptid gekk ekki. Og eg frestadi ferdinni minni til thess ad eiga meiri tima med Kristu. Vid baedi hefum frekar vilja komast til Islands og eiga tima thar saman en svona er lifid. Thannig ad vid erum kominn aftur til Grenoble og aetlum ad dulla okkur herna thanngad til a fostudaginn naesta thegar vid forum aftur til Parisar til ad saekja vegabrefid hennar. Hun flygur til Kanada a 17. juni svo ad thad er buid ad lofa henni ad hun komist heim. Svona er thetta ad skipta vid kandiska sendiradid i Frakklandi, thad gengur allt mjog haegt. Adra sogu er ad segja um kandiska sendiradid heima, thar sem hun Elisabet sem kom i ljos ad er god vinkona Munda og Svanhildar og bjo herna i Grenoble, var snilingur og adstodadi okkur eins mikid og sennilega meira heldur en hun gat. Viljum vid nota thetta taekifaeri til thess ad thakka henni kaerlega fyrir alla hjalpina tho ad lokum hafi thetta ekki gengid upp. En thannig er nu bara lifid.

Eg aetla ekki ad hafa thetta lengra i bili en eg hlakka til ad sja ykkur oll og ekki sidur ad komast til landsins goda.

Thar til naest
Gudni