fimmtudagur, febrúar 16, 2006

Núna er komið að því. Blogskrif mín undanfarið hafa verið í allra minnsta lagi, minni heldur en ég hafði viljað sjálfur. En svona er þetta nú bara. Fyrst var ég nú bara ekki heima við í svoldin tíma og síðan gerðist það sem vill gerast hérna í Frakklandi og þá sérstaklega hjá mér á Rabot að blogsíðan mín opnaðist ekki. Síðan er ég búinn að gefa mér tíma til þess að setjast niður og bloga, sem nú er ráðin bót á.

Já, pabbi og Dísa systur komu og voru hjá mér 6 daga. Það var rosalega gaman að fá þau og geta eytt tíma með þeim. Við notuðum 4 af þessum 6 dögum í Les 2 Alpes á skíðum sem var nú líka höfuð tilgangur ferðarinnar. Við vorum rosalega heppin með veðrið, þokan hætti leið í síðustu beygjunni á leiðinni upp í þorpið þannig við vorum í heiðum himni og sólskini nánast allan tíman. Ég hafði verið búinn að græja íbúð sem var til nokkurar undrunar á besta stað í þorpinu með frábært útsýni yfir allt og síðan í aðeins 5 mín göngufæri frá aðal kláfnum upp að skíðasvæðinu. Og auðvita var komið við í Carrefour áður en lagt var af stað upp í fjöllin og ég get fullyrt að það voru teknar góðar og miklar vistir fyrir skíðaferðina, það var sko ekkert rugl í gangi. Skíðunin sjálf var með besta móti miðað við aðstæður. Það hafði ekki snjóað í töluverðan tíma þannig að það var farið að sjá all mikið á sumum af brekkunum þannig að ís og grjót voru algengari en gott þykkir. Samt sem áður má segja staðnum til hrós að brekkurnar voru alveg ótrúlega góðar miðað við hvað það var lítil og gamall snjór. Enn og aftur verð ég að þakka Munda fyrir góðar ráðleggingar því að við skíðuðum allan tíma á milli 2600m kláfstopsins og 3200m því þar voru einfaldlega bestu brekkurnar og besta færið, eins og Mundi hafði sagt við mig áður. Og eftir að við vorum búin á skíðunum þá eyddum við smá tíma í Grenoble, mér tókst að sýna pabba og Dísu helstu og merkilegustu staði í miðbænum áður en við enduðum kvöld á La Panse þar sem borðaðar voru dýrindis kræsingar, sem sviku engan. Daginn eftir lögðu þau síðan af stað til Frankfurt í Þýskalandi þaðan sem þau áttu flug heim, en áður var nú samt farinn önnur ferð í Carrefour þannig að drengurinn ætti eitthvað af vistum fyrir, ja ég held að það sé óhætt að segja, næsta mánuðinn eða svo.

En ég er nú frekar netur með þetta að hitta alltaf Íslendingana fyrir tilviljanir. Og það er líka ótrúlegt hvernig maður þekkir Íslendinga alltaf frá öllum hinum. Til að mynda þegar ég mætti í skólan eftir heimsóknina frá pabba og Dísu og fór inní fyrirlestrar salinn, of seinn eins og alltaf, tók ég eftir tveimur hnökkum standa upp úr þvögunni. Ég veit ekki afhverju, en það fyrsta sem ég hugsaði:"Þetta hljóta að vera íslensku stelpurnar sem voru að koma til Grenoble." Enda reyndist það vera rétt hjá mér og í hléinu tók ég þær á tal og gat miðlað af reynslu minni af franska stjórnsýsluskrímslinu og sagt þeim að þær þyrftu ekki að hafa áhyggjur, því að þetta væri nú bara svona og maður hætti að taka eftir þessu eftir smá tíma.

Talandi um íslenskt, þá fækk ég sendingu frá Klakanum þegar heimsóknin kom til mín. Remúlaði, sviðasulta, hákarl og lakkrís bera þar hæst. Þannig að ég ákvað að bjóða til smá íslenskrarmatarveislu í gær. Við 9, ég og síðan 4 þýskir vinir mínir og 4 kanadískir vinir mínir sem er nokkuð fyndið. Allaveg ég útbjó kjötsúpu sem aðalrétt og bauð upp á hákarl, harðfisk og brennivín í forrétt, síðan kjötsúpu, flatkökur og sviðasultu í aðalrétt og að lokum lakkrís og íslenskt súkkulaði í eftirrétt. Og ég verð að segja að þetta gekk betur í fólk en ég bjóst við. Allir smökkuðu á hákarlinum, fólki fannst hann mis góður en það fór samt rúmlega helmingurinn af honum. Ég bjó til 5lítra of kjötsúpu og sá nú fram á að eiga afgang til að hita upp næstu daga en nei, það kláraðist öll súpan og það nú alveg mát vera slatti í viðbót þó að allir hafi fengið nóg. Og þessu öllu var komið niður með Víking Gull bjór og Íslensku Brennivíni, ekki dónó. EN ég verð að taka ofan fyrir þessu fólki fyrir að láta sig hafa hákarlinn og sviðasultuna án þess að vera algjörlega misboðið.

Núna hefur snjóað í fjöllin þannig að nú sér maður fram á meiri og betri skíðamennsku. Það var alveg kominn tími á að fá nýjan snjó í fjöllinn og núna verður maður að nota tækifærið. Síðan er mikil plön í gangi, þar á meðal á að fara til Frankfurt í Þýskalandi um aðra helgi til að vera viðstadur karnival sem þar er. Síðan er ég að reyna að púsla öllu þannig saman að ég komi öllu í verk sem mig langar til þess að gera og nái að heimsækja alla þá sem ég mundi vilja.

Ég ætla að láta þetta duga í bili.
Þar til næst
Guðni

2 Comments:

At 20 febrúar, 2006 13:16, Anonymous Nafnlaus said...

Oh hvað mig langar á skíði og út að borða á La Panse.

Stór öfund frá snjólausa Íslandi.

Svanhildur.

 
At 23 febrúar, 2006 11:20, Anonymous Nafnlaus said...

Vá! ég verð nú að segja að það sé ótrúlegt að þau hafi látið þetta í sig ;) hehe hef ekki einu sinni sjálf smakkað hákarl (ehehh...) Kv. Eleonora.

 

Skrifa ummæli

<< Home